இன்றைய அரசியல் சூழ்நிலை மொத்தமாக தீர்மானிப்பது மீடியாக்கள் தான் என்பது வெளிச்சம் போட்டு காட்டி வருகிறது. அரசியல் தலைவர்களின்  மேடை பேச்சுக்கள் மக்களின் வீட்டிற்குள் செல்லவேண்டும் என்றால் அது மீடியாக்கள் மூலம் தான் செல்கிறது. குறிப்பாக ஒருவர் எந்த தொழிலில் சந்தையை புரிந்தவன் தான் நீடிக்கிறானோ, அதேபோல் அரசியலில் மக்களின் மனநிலையை கட்டுப்படுத்துபவர்  தான் ஆட்சியை பிடிக்கிறார்**.

அரசியலில் பேசப்படுவது அந்த கட்சியின் கொள்கை. அதனை மக்கள் மனதிற்கு கொண்டு சேர்ப்பது மார்க்கெட்டிங். உண்மை எது என்பது முக்கியமல்ல உண்மை எது என்று மக்கள் நம்புகிறார்கள் என்பதே முக்கியம். அந்த நம்பிக்கையை உருவாக்குவது ஊடகம், சமூக வலைதளம், களம், கூட்டணி – அனைத்தையும் இணைத்த ஒருங்கிணைந்த இயந்திரம்.

இந்த இயந்திரத்தை இயக்குவதில் திமுக மிகத் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளது. ஆட்சி குறைபாடுகள், ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், பேரழிவுகள் என எத்தனை சுமைகள் இருந்தாலும், அவை தேர்தல் பிரச்சனைகளாக மாறாமல் தடுக்கப்படும். காரணம் எளிது – **எது பேசப்பட வேண்டும், எது பேசப்படக்கூடாது என்பதை தீர்மானிக்கும் சக்தி**.

அரசியல் விளம்பரம் என்பது சாதனைகளை பட்டியலிடுவது அல்ல. அது **பிரச்சனைகளை மறைத்து, மாற்று விவாதங்களை உருவாக்குவது**. இதற்காக யூடியூப் சேனல்கள், டிவி விவாத முகங்கள், பத்திரிகையாளர்கள் ஒரே நேரத்தில் ஒரே கோணத்தில் பேச வைக்கப்படுகிறார்கள். “பாஜக–அதிமுக கூட்டணி அதிமுகவுக்கு அழிவு” என்ற வாசகம் தொடர்ந்து ஒலிப்பது அதற்கான உதாரணம்.

தேர்தலில் ‘களம்’ தான் முதன்மை. கீழ்மட்டம் வரை ஆட்கள் இல்லையென்றால், வாக்கு இயங்காது. நல்லாட்சி, நல்ல தலைவர் போன்ற வார்த்தைகள் தேர்தல் கணக்கில் இரண்டாம் நிலை. **பணம் சென்றதா, அமைப்பு வேலை செய்ததா என்பதே முடிவை தீர்மானிக்கும்**. மக்கள் நம்பிக்கை கணக்கும், வாக்குப்பதிவு கணக்கும் வேறு வேறு.

கூட்டணி அரசியலில் திமுக பின்பற்றுவது ஒரு அடிப்படை விதி – உள்ளே பிரச்சனை, வெளியே ஒற்றுமை*. தொகுதி பங்கீட்டில் அறைக்குள் எத்தனை தகராறுகள் நடந்தாலும், வெளியே வரும் செய்தி ஒரே மாதிரி இருக்கும். “பேச்சுவார்த்தை சுமூகமாக நடந்தது.” எந்த வீடியோவும் கசிவதில்லை; எந்த தகவலும் ஊடகங்களுக்கு செல்வதில்லை. இது ஜனநாயக நாகரிகம் அல்ல; அரசியல் கட்டுப்பாட்டின் வெளிப்பாடு**.

இந்த கட்டுப்பாடு ஏன் முக்கியம் என்றால், டிவி பார்க்கும்  வாக்காளர்கள் 7–8 சதவீதம் தேர்தல் முடிவை மாற்றக்கூடியவர்கள். அவர்களுக்குக் கொள்கை இல்லை; குழப்பம் பிடிக்காது. “இவங்க சண்டை போடுறாங்க” என்ற எண்ணம் வந்தால் போதும், வாக்கு வழுக்கி விடும். இதை திமுக துல்லியமாக புரிந்து செயல்படுகிறது.இதற்கு மாறாக அதிமுகவில் தலைமையின் பயம் இல்லை, கட்டுப்பாடு இல்லை. கூட்டணி கட்சிகளை ஒருங்கிணைக்கும் வலிமையும் இல்லை. சமூக வலைதளங்களில் அதிமுக ஐடி விங் தேவையில்லாமல் கூட்டணியையே தாக்குவது, அரசியல் லாபம் அல்ல; **சுயசேதம்**.

மின்சார கட்டணம், சொத்து வரி, மது, கஞ்சா, குட்கா, பெண்கள் பாதுகாப்பு என எத்தனை அரசியல் வாய்ப்புகள் கிடைத்தாலும், அவை போராட்ட அரசியலாக மாறவில்லை. எதிர்க்கட்சித் தலைவர் என்ற பதவி இருந்தும், களம் சூடாகவில்லை. ஜெயலலிதா இருந்த கால அரசியல் தீவிரம் இன்றில்லை என்பதே பொதுவான பார்வை.

இன்றைய அரசியல் யதார்த்தம் தெளிவு:அரசியலில் வெற்றி பெற கொள்கை மட்டும் போதாது; கட்டுப்பாடு அவசியம்.யார் விவாதத்தை தீர்மானிக்கிறாரோ, யார் களத்தை இயக்குகிறாரோ, யார் ஊடகத்தை கட்டுப்படுத்துகிறாரோ – அவர்களே அதிகாரத்தின் கதவை திறக்கிறார்கள்