தெறி” படம் என்பது வெறும் இரண்டரை மணி நேர வெள்ளித்திரை சினிமா தான்… ஆனால், பெண்களுக்கு எதிராகக் கொடூரக் குற்றங்களில் ஈடுபடும் கிரிமினல்களுக்கு சட்டத்தின் மீதும், காவல் துறையின் மீதும் எந்தளவுக்கு மரண பயம் இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தெறிக்கவிட்ட மாஸான படம். திரையில் தளபதி விஜய் அவர்கள் அநீதிக்கு எதிராகக் காட்டிய அந்த ஆக்ரோஷத்தையும், சமரசமில்லாத அதிரடிகளையும் பார்த்த அவரது லட்சக்கணக்கான ரசிகர்கள், நிஜ வாழ்க்கையிலும் தங்களின் தலைவர் ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு வந்தால் இதே போன்ற அதிரடி நடவடிக்கைகளை எடுப்பார், குற்றவாளிகளின் கொட்டத்தை அடக்கிப் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பான ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்குவார் என்று தீர்க்கமாக நம்பி, தங்களின் பேராதரவை வழங்கி ஓட்டுகளையும் போட்டார்கள்.

ஆனால், இன்றைக்குத் தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய கள யதார்த்தம் என்னவாக இருக்கிறது? நிஜ உலக அரசியல் என்பது சினிமா கிடையாது என்றாலும், வாக்குக் கொடுத்தபடி பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களைத் தடுப்பதில் காட்டப்பட வேண்டிய அந்த “தெறி” ரக வேகம் எங்கே போனது என்ற கேள்வி பரவலாக எழுகிறது. இன்று இந்தியாவில் ஒட்டுமொத்தமாகப் பெண்கள் பாதுகாப்பு குறித்து, எந்தவித சமரசமும் இன்றி மிகக் கடுமையான, அதிரடியான நடவடிக்கைகளை எடுக்கும் மாநிலம் எது என்று நாம் தேடிப் பார்த்தால், பலருடைய விரல்களும் எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றி நேராக உற்று நோக்குவது உத்தரப் பிரதேசத்தையும், அங்குள்ள யோகி ஆதித்யநாத் அவர்களின் அரசையும் தான்! திரையில் நாம் பார்த்த அந்த அதிரடி ‘விஜய்குமார்’ ஐபிஎஸ் பாணியிலான ஆக்ரோஷமான ஆட்சியை, இன்று நிஜத்தில் யோகி அரசு அங்கே செய்து காட்டி வருகிறது.

பெண்களைத் தொந்தரவு செய்தால் உடனடி கைது, பாலியல் குற்றங்களுக்கு விரைவு விசாரணை, சிறுமிகளுக்கு எதிரான **POCSO** வழக்குகளுக்கு Fast Track நீதிமன்றம், மற்றும் **Anti-Romeo Squad** மூலம் பள்ளி, கல்லூரி சுற்றுவட்டாரங்களில் தீவிரக் கண்காணிப்பு என அதிரடி காட்டுகிறது யோகி அரசு. இதுமட்டுமல்லாமல், பெண்களை அச்சுறுத்தும் ரவுடிகளுக்கும் மாஃபியாக்களுக்கும் சட்டம் தன் பாணியில் *என்கவுன்ட்டர்* மூலம் மரண பயத்தைக் காட்டுகிறது. சட்டவிரோதமாகச் சேர்த்த குற்றவாளிகளின் சொத்துக்களும், புல்டோசர்கள் கொண்டு வீடுகளும் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்படுகின்றன.

குற்றவாளிகளுக்கு அரசே ஒரு பெரும் பயமாக மாறியிருப்பது சாதாரண விஷயம் அல்ல. “கிரிமினல்களுக்கு மனித உரிமை பேசிக்கொண்டே இருந்தால், பெண்களுக்கு எப்போது பாதுகாப்பு கிடைக்கும்?” என்ற கேள்வியை யோகி அரசு நேராக எழுப்பியது.ஒரு பெண் நள்ளிரவில் கூட பயமின்றி நடக்க வேண்டும் என்றால் சட்டம் மிகக் கடுமையாக இருக்க வேண்டும். அரசு குற்றவாளிகளின் அதிகாரம் பார்த்துச் சமரசம் செய்யக் கூடாது. அதைத்தான் யோகி அரசு செயல்வடிவில் காட்டி வருகிறது. பெண்கள் பாதுகாப்பில் நமக்குத் தேவை பூஜ்ய சகிப்புத்தன்மை” Zero Tolerance மட்டுமே! அதற்கு இந்த இரும்புக்கர புல்டோசர் ஆட்சி அவசியம் என்பதை யோகி மாடல் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவுக்கே காட்டி வருகிறது.